13 augustus

Vandaag kon ik uitgebreid naar mn moeder toe. Dat was fijn. Ze was namelijk echt wel heel wakker! Ze wist goed dat ik er was. We hebben best met elkaar kunnen communiceren. Wat voor haar heel lastig is tijdens het wakker zijn. Dat ze beseft dat ze ziek is. Ze maakt zich zorgen en kan daar over liggen piekeren. Dat begreep ik tenminste wel uit wat ze me duidelijk maakte. Soms is ze ook in de war. En soms is het voor haar schokkend dat er 5 weken zijn voorbij gegaan. Hoewel ze zich geen van de operaties kan herinneren. Want toen ik begon over haar baarmoederoperatie had ze geen idee.
Het wakker zijn kost haar wel zoveel moeite dat ze daarna heel diep in slaap valt. Met een hele lage bloeddruk. Wat aangeeft hoeveel energie ze ermee kwijt is.
Ik heb haar 3 kaartjes kunnen voorlezen. En omdat er nog een hele stapel ligt hebben we nog wel even 'leesvoer' ;-)
De arts heb ik vandaag ook even gesproken. Over een aantal dingen zijn ze redelijk tevreden. Haar wakkerheid bijvoorbeeld en ook de beademingsvoorwaarden zijn best goed. Ze willen morgen denk ik wel weer proberen van de beademing los te gaan voor een klein poosje.
Over de infecties in haar buik zijn ze niet tevreden. Er zijn een aantal plekken waar ontstekingen zitten. Als ze een gezonde vrouw was geweest hadden ze haar nog eens in haar buik geopereerd om de boel mooi schoon te maken. Maar omdat dat niet zo is proberen ze af te wachten of haar lichaam zelf de ontstekingen kan uitzieken. Dat blijft wel even nog een dagelijks terugkerend beoordelingspunt. Wat weegt het meest zwaar. Het goede bochtje is ze nog steeds niet aan het maken.
En dan zijn 5 weken best wel lang....

Maar het was fijn om met haar te kunnen communiceren. Zo kan ik in ieder geval iets doen om haar te ondersteunen!
Ze weet zich nu ook gedragen door de vele gebeden En dat is mooi!