Vandaag zijn er niet al teveel dingen te melden. Behalve dat mn moeder zonder complicaties een tracheocanule heeft gekregen. Dus de beademing gaat vanaf nu rechtstreeks via de luchtpijp.. Het was een kleine ingreep die ze gelukkig gewoon op haar kamer konden doen.
Binnen een uurtje was het klaar. Ik was juist bij haar.
Ze had alleen even een zakje bloed nodig vanavond. Verder was ze vandaag enigszins wakker.
Wel bizar als je het even helicoptert dat we al blij zijn met een half-open-oogje als reactie op een vraag... Maar fijn is het wel. Vanaf zondag was er vrijwel geen contact te maken.
Verder nog geen noemenswaardige vooruitgangen. Maar ook geen echte achteruitgangen. We blijven braaf (geduldig...) afwachten hoe het verder gaat.
Ik merk aan mezelf dat het er inmiddels wel inhakt die spanning. Ookal lijkt het soms alsof ik het best van me af kan zetten... dat is natuurlijk niet echt het geval. Maar ik ervaar wel dat onze Vader voor elke dag weer nieuwe kracht geeft!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten