Vandaag ben ik weer bij mijn moeder geweest. Er zijn niet zoveel dingen te noemen. Ze gaat niet voor en niet achteruit. We blijven afwachten dus. Ze was wel minder diep in slaap en reageerde wat op mij. En het is moeilijk om te zien dat ze het zwaar heeft met ziek zijn.
Ik hou me vast aan Gods belofte dat Hij erbij is. En dat we daarom niet bang hoeven zijn. Ik hoop dat zij ook die rust kan vinden.