Vandaag ben ik niet in Zwolle geweest. Gisteren wel, toen ging een lieve vriendin mee met de kinderen die in een overdekte speeltuin speelden.
Vandaag gewoon lekker een dagje thuis gebleven. Even bijkomen van alle vermoeidheid van de afgelopen 2,5 week.
Met mijn moeder gaat het vrij stabiel en ze maakt hele kleine stapjes vooruit. De beademing mocht ietsje naar beneden. De bloeddrukmedicijnen mochten wat naar beneden. De koorts is er nog wel. Haar wonden zijn nog geïnfecteerd. Morgen kijken ze hoe het nu met haar longen gaat.
Zij en wij kijken dag voor dag. Er moeten nog wel een heleboel kleine stapjes gezet worden voordat we kunnen zeggen dat ze aan de beterende hand is. Maar elke berg, hoe hoog ook, moet je stap voor stap nemen. En het is eigenlijk voor het eerst dat ze al een paar dagen stabiel is.
Geduld, loslaten, vertrouwen....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten