31 juli

Ongelooflijk voor mijn moeder straks te beseffen dat de maand juli voorbij is....
Vandaag ligt ze 3 weken op de IC. Het begint te wennen. Zelfs het kritieke deel. Ze zit nog midden in de kritieke 48 uur na de operatie. Echte verbeteringen zijn nog niet opgetreden maar ook geen echte verslechteringen. Hoewel... daarvoor is nu ook niet zoveel ruimte meer.
Het is een proces van een hele lange adem hebben. Met voorlopig nog zoveel punten van zorg dat ook het levensgevaar voorlopig niet geweken is.
Morgen gaan wij met de kinderen naar het huis van mijn moeder om daar vakantie te vieren voor een weekje. Even een andere omgeving, en even de kinderen het gevoel van vakantie geven. Ik zal niet al te veel bloggen. Niet omdat het minder spannend is, maar ja wat kan je er steeds over melden.
Als er verbeterpunten (van betekenis) te noemen zijn zal ik wat doorgeven. Als er slechtere dingen te melden zijn doe ik dat ook. Tot die tijd zal het gewoon onverminderd spannend en kritiek zijn.

Onze kinderen logeren een nachtje bij hele lieve vrienden. Toch fijn om even fijn om bij te tanken. Voor zover dat mogelijk is!